Uppskrift

Alþingisdómur um frændsemis- og sifjaspell , hórdóma og frillulífissakir

Vér Árni Gíslason, Þorlákur Einarsson, Gunnar Gíslason, Halldór Einarsson, Björn Þorleifsson, Jón Ólafsson, Brandur Einarsson, Þórður Guðmundsson, Gísli Sveinsson, Hallur Ólafsson, Þorvarður Björnsson, Þórir Sveinsson, Þorsteinn Oddsson, Guðmundur Jónsson, Einar Gíslason, Einar Pálsson, Jón Sigurðsson, Magnús Ketilsson, Pétur Þorleifsson, Magnús Jónsson, Árni Jónsson, Magnús Jónsson, Oddur Tumason og Magnús Jónsson gjörum öllum og sérhverjum kunnigt þeim sem þetta bréf birtist, lesa eður heyra lesið, að árum eftir guðs burð 1564, föstudaginn næstan fyrir visitatíu Marie, þann 30. dag júní, á fimmta ári ríkis þess högbornasta, stórmektugasta, víðfrægasta första og herra konung, Friðriks annar þess nafns, með guðs náð kóngi til Danmerkur og Noregis, vorum allra kærasta og náðugasta herra, á almennilegu Öxarárþingi vorum vér tilnefndir af ærlegum og velburðugum mönnum, Páli Vigfússyni lögmanni fyrir sunnan og austan, Eggert Hannesson fyrir norðan og vestan á Íslandi, fulla grein á að gjöra sem standa skyldi um aldur og æfi fyrir allt fólk á Íslandi, alna og óborna , karlmenn og konur frá þessum degi hversu miklar fésektir og hár refsingar að vera skyldu á frændsemis mægða spjöllum , hórdómum og frillulífi, sem að í vorum íslenskum lögum eigi var svo fullulega né skilmerkilega ámálgað eður tileinkað meður því sem heiðarlegi, velburðugi og háttaktaði höfuðsmann Páll Stígsson kóngleg majestets bífalningsmann yfir allt Ísland, hafði hér dóms á beðist af lögmönnunum, og þótti hér svo stórleg þörf og nauðsyn á vera sakir þeirrar óhæfu og fordæðuskapar  sem svo margan hendir oft og ósjaldan, ár eftir ár, mest sökum hegningarleysis sem guð forbetri. Þá höfum vér þessa grein á gjört að þær seytján persónur karlmanna og kvenna að frændsemi og mægðum , sem til eru greindar í þeim gömlu kirkjulögum sem verið hafa hér í landi að fornu, skulu falla til óbótamála og hafa fyrirgjört lífinu, karlmenn höggvist en konur drekkist, þeirra fé fast og laust standi til vors náðugasta herra kóngsins náða , hverja vægð og miskunn sem hans háleit náð vill þar á gjöra fyrir guðs skuld og vorn fátækan bænastað sakir fátæktar landsins, svo hálfir þeirra peningar mættu falla undir hans náð og krúnuna en hálfir til fátækra nánustu erfingja, eftir því sem vottar réttarbót virðuglegs herra Magnúsar kóngs Hákonarsonar um öll óbótamál utan landráð og drottins svik við kóng. Þær persónur sem firnari eru að mægðum en fyrr eru taldar í greindum lögum og þar stóðu ekki tilgreinar sem eru: Kona móðurbróðurs og föðurbróðurs, bróðurdóttir konu manns og systurdóttir konu manns, og aðrar persónur jafnskyldar og mægðar, svo í karllegg sem kvenna. Þá setjum vér þar á níu marka sekt hvert um sig og í refsing