Uppskrift:

og nokkrum mönnum með honum. Og var sögð kona Halldóra þessu næst kölluð fyrir réttinn, laus og liðug, föður hennar fráveradni sem meðkenndi það allt sem presturinn og sveitarmenn hefðu í fyrr innfærðu bréfi uppá sig hermt. Og var hún síðan áminnt af sýslumanninum alvarlega að hún nú í guðs nafni satt og rétt frá segði og hér fyrir réttinum auglýsti allt hvernin til væri fallið um hennar barns fæðing, sem framanskrifað bréf umgetur, og hvað hún vissi til þess hvort barnið hefði verið lífs eður látið þá hún það af sér fæddi, og svo hvað hún vissi til þess hvernin hennar faðir, hérgreindur Jón Eyjólfsson, hefði síðan með það höndlað, hvar upp á Halldóra svaraði að hún hefði fætt þetta barn á góu í fyrravetur og tekið léttasóttina um morguninn og legið með henni lengi um daginn frammi í skála, hvar enginn maður hefði hjá sér verið, því faðir sinn hefði verið á sjó róinn þann sama dag en systkini sín í öðrum húsum, baðstofu og eldhúsi eftir venju þeirra, og hefðu þau ekki vitað hvað að sér hefði gengið, og svo hefði hún legið þar til seint um daginn. Þá hefði á sig fallið ómegi eður öngvit svo hún hefði ekki til sín vitað fyrri en kvöldinu eftir, og ekki vissi hún að segja nær hún hefði á þessum tíma barnið fætt nema hvað faðir sinn hefði sagt sér, sem þá hefði aleinn af mönnum hjá sér verið þegar hún hefði viðraknað, og hefði hún þá ekki barnið séð. En faðir sinn hefði sagt að það væri geymt hjá sér og ekki sagðist hún hafa vitað hvað hann hefði af því gjört fyrri en að hann tók það upp úr húsgólfinu í prestsins og annarra sveitarmanna náveru nú í vikunni fyrir hátíðina. En dautt hefði hann sagt sér það verið