Uppskrift

hórdómi eður tveföldum, og sannprófist með opinberum merkjum eður löglegum skilríkjum og vitnum, eður þeirra sjálfra viljanlegri og lostulegri óneyddri meðkenningu og viðgöngu , þá skulu karlmenn missa sitt höfuð en konurnar drekkjast eftir kóngleg majestatis recess ávísan, utan sjálfur kóngur vilji meiri miskunn á gjöra. En allt góss og eignir hins sakaða falli til löglegra erfingja fyrir sakir fátæktar landsins. Þeir menn sem geta börn í frillulífi gjaldi átján álnir hvort um sig að fyrstu barneign. En sex aura að annarri barneign. Að þriðja barni tólf aura hvort um sig. Að fjórðu barneign þrjár merkur hvort um sig og fari af fjórðunginum. Kunni þau í fimmta sinn brotleg að verða sín á millum að fimmta barni missi húðina eður eigist. Skal presturinn til skyldur uppá síns embættis vegna og svo sýslumaðurinn uppá síns valds vegna, slíka menn harðlega að áminna, að þau af láti þvílíkum óheyrilegum lifnaði og lifi með öngu móti í slíkum opinberlegum hneykslunum. Þeir menn sem sig leggja í opinberlegan lifnað og eigi vilja af láta eftir síns sóknarprests þrjár kristilegar áminningar þá séu þeir sekir á hverju ári slíkri sekt sem fyrr segir um hvert barn. Vilji hann eður hún á fimmta ári eigi af láta þá missi húðina og séu áminnt þrisvar af prestinum á hverju ári eftir því sem ordinantian á vísar. Dæmdum vér með fullu dóms atkvæði alla þessa vora skikkan og setninga í forsjón og umbót vors náðuga herra kóngsins og Danmerkur ríkisráðs það af að taka og við að auka sem hans högmektugri náð með ráðinu þætti oss, hans náðar undirsátum, innbyggjurum og almúgafólki best henta í þessu fátæka landi, treystandi að hans kóngleg náð muni sig við oss miskunnsamlega auðsýna í öllum vorum þrengjandi og áliggjandi nauðsynjum. Samþykkti þennan vorn dóm með oss áður greindur bífalningsmann Páll Stígsson og báðir lögmennirnir og settu sín innsigli.