Uppskrift:

frá þeirra vondum verkum. Sú fáráða kona Halldóra Jónsdóttir, sem meðkennt hefur fullkomlega fyrir þessum rétti sig framið hafa barngetnað með sínum holdlegum föður, og þar með blóðskömm drýgt, og hefur samhyllt ókristilega meðhöndlan síns föður með honum á þeirra barni og afkvæmi, hefur forbrotið sitt líf eftir guðs og kóngsins lögum og á að drekkjast í vatni. En fyrir því að af lýsingu Halldóru og meðkenningu Jóns sést um nauðungar aðtekt hans á henni, að hann muni hafa æft eitt óguðlegt framferði og ofríki við hana, og hún því ei vogað fyrir hans harðýðgi nauðunginni á hann að lýsa eður frá barnsfæðingunni, síns og þess föðurs morðingjalegri meðferð að segja, þá auglýsir sýslumaðurinn að hann vilji þetta mál hans kongelig majestet allraundirdanugast referera og hennar vegna supplicera, og fyrir því skal þessi sögð Halldóra ei missa sitt líf fyrri en kóngsins allranáðugasta resolution kemur hingað til landsins hvernin með hana skal höndla. Þessi dómur er byggður á Mannhelgi 2. cap., item Stóradómi, sem kóngurinn hefur confirmerað, og Norsku lögum, 6. bók, 6. cap., art. 7 og 8; svo og cap.13, art. 14, einnin 1. bók, 22. cap., art. 54. Þessum dómi til staðfestu og framanskrifuðu prófi til vitnis skrifum vér ásamt sýslumanninum vor nöfn hér undir, á sama stað, ári og degi sem hér upphaflega greinir.

Jón Þorleifsson                                      Jón Oddsson                                Jens Pétursson Wium

Þorsteinn Jónsson                                Stígur Jónsson                            Vigfús Pétursson

Oddur Ketilsson                                   Vigfús Pétursson                        Nikulás Gíslason

Framanskrifað er samhljóða og orðrétt útskrifað eftir