það höndlaði, og sé svo að merkja laus við allri órélegri höndlan með það. 3. Segist hann vona að konunni muni til vægðar álitið að hún hafi verið ung þegar hún hafi þessa saurlifnaðarsynd drýgt og þar með fákunnandi og vanvitug, svo sem hann formerki í þessum process sé áhrært og muni innfært vera. Vegna Jóns Eyjólfssonar segist hann lögvarnir ei svo skýrar fundið fá, að honum megi til málsbóta talið verða, og ekki heldur fleira en áður sé framfært konunnar vegna. Að þessu svo framfærðu og undirbúnu nefndi velnefndur sýslumaðurinn oss alla til dóms og ályktunar með sér í þessu stórmæli. Að hverju hugleiddu og gaumgæfilega athuguðu um langan tíma, að féll sýslumannsins Jens Wium og vor allra sameiginlegur svolátandi dómur um þetta forljóta stórmæli: Sá vesæli maður Jón Eyjólfsson sem fyrir þessum rétti hefur óneyddur játað sig hafa drýgt holdlegt samræði og blóðskömm með sinni eigin dóttur Halldóru Jónsdóttur, og þar til nauðgað henni, og þar með ókristilega sem einn morðingi með þetta þeirra afkvæmi og barn höndlað, þar hann aleinn hefur barnið frá móðurinni tekið sem lá í óviti og grafið í sínu húsi, hefur hér með forbrotið sitt líf og á að hálshöggvast með exi og höfuðið að uppsetjast á eina stöng, öðrum glæpafullum stórbrotamönnum til skelfingar og afturhvarfs