Uppskrift:

bóknámi eður lestri guðs orða að uppfræða Halldóru né aðra í sínu húsi. Að þessu innfærðu var Jón Eyjólfsson af sýslumanninum kallaður fyrir réttinn og kom hann svo strax laus fyrir utan bönd og járn. Aðspurður síðan af sýslumanninum hvort hann hefði holdlegt samræði haft og saurlifnað framið með þessari sinni dóttur Halldóru og hvort hann væri faðir að því hennar barni, sem hann hefði áður sagt að hún hefði í fyrravetur í heiminn fætt, hverjum spursmálum sýslumannsins að Jón Eyjólfsson í allan máta óneyddur á sig fyllilega játaði, hvað hann og hafði áður fyrir sýslumanninum í tveggja ærlegra manna áheyrn í dag hér á þinginu meðkennt. Hann framar tilspurður af sýslumanninum um þessa barns fæðing, hvernin hún hefði tilgengið, auglýsti að í fyrravetur á góu eftir því sem sig minnti, sagði hann, hafi Halldóra barnið fætt og þá segist hann ekki hafa heima við bæinn verið, en ei muni hann hvort hann hafi verið á sjó eður landi. En um kvöldið þá hann hafi heim komið hafi barnið verið fætt dautt og án lífsanda að sínu viti. En dóttir sín, móðir barnsins, hefði þá haft lítið vit en ekkert mál, og síðan sagðist Jón hafa skilið á milli og hafi hann gjört barninu gott og grafið það í húsi innan bæjar. En Halldóra hafi við raknað um nóttina þar eftir þegar hann hefði verið búinn að dreypa á hana nokkrum sinnum. Engin önnur sín börn segir Jón að hafi af þessu vitað, því þau hafi öll í baðstofu verið. En Halldóra hafi þetta barn fætt